İlim parlarken, din sönmektedir (Hıristiyanlığı kastetmektedir) insan ruhu zekadan ibaret değildir ve onun dışında kuvvetlere sahiptir. Bunları ihmal eden çağdaş adam, ruh bakımından kör bir adamdır. Ruhun bütünü en yüksek ifadesiyle duada bulunur. Sokakta, otomobilde, vagonda, büroda, okulda, fabrikada, fakat dağlarda, kırlarda, bayırlarda ve bir odada yalnız başına daha iyi dua edilir.

İnsan, Allah’a su ve hava kadar muhtaçtır. (A. CARREL.) NEFES ALDIĞINDAN FAZLA ALLAH’I DÜŞÜN. Bu manada dua artık bir yaşam tarzıdır. İlimin güzelliğini olduğu kadar, Allah’ın güzelliğini sevelim. Bilesiniz ki, hayat kanunu üçtür. Hayatın korunması, hayatın idamesi ve ruhun tekamülü. Maddi cinayetleri işleyenler suçlu olduğu gibi, hayati ihtiyaçlarımızın fiyatlarını artıran stokçu, zararlı içkilerin imalatçısı, zararlı maddelere karşı işçilerini korumayan sanayici de suçludur.

Gurur ve hiddet zararlıdır, bencillik, cimrilik ve ihtiras bunlar da zararlıdır. Kusurlu fertlerin çoğalması cemiyete yük olan, dejenerelerin, ahmakların, alkoliklerin tüberkülozluların, artmasını önlemek lazımdır. Geçimsizlikleri, ifratları, zinaları, boşanmaları ve tekrar evlenmeleriyle çocukların varlığını tehlikeye sokan ana-babalar önlenmelidir. Bazen hayat ruha feda edilir. Ama ruh hayata feda edilmez. İnsanı ihmal büyük suç... Din ve ahlak duygularının zaafı zekanın zaafı, kadar zararlıdır. Allah’tan uzaklaşan, Allah’ı aramayan insan ne kendisinde ne de kendi dışında hakikati ve saadeti bulamaz.

Paskal, “dua bir şikayetten, bir ıstıraptan, bir yardım dilemeden ibarettir,” der. Dua, ruhun Allah’a yükselişidir. Hayat harikasını yaratana karşı gösterilen sevgi ve tapma fiilidir. Aşk ve ıstırap. Muhtaç olduğumuzu Allah’tan istemek tabiidir. Bir ihtirasın, mükafatlandırılması veya kendimizin yapabileceği kolayca elde edebileceğimiz bir şeyi Allah’tan dilemek abes ve manasızdır. Sıkıntılı ama devamlı ve ısrarlı istekler muvaffak olur.

Sabah dua edip günün geri kalanını duasız geçirmek barbarca ömrü tüketmek olduğu gibi manasız ve saçmadır. Duanın verimsiz ve kısır oluşu ise; dua edenlerin çoğunu egoist, bencil, yalancı, kibirli, aşk ve iman yoksulu mürailerin (gösterişçilerin) oluşturmasıdır. Dua, kalitesi, şiddet ve kuvveti, tekerrürüne göre ruh ve beden üzerinde etkili olur. Aşk ve iman derecesini ölçecek bir alet henüz icat edilmedi. Dua insanı sakinleştirir, huzur verir. Maalesef şimdiki dünyada etkili şekilde dua etmesini bilen pek az sayıda insan var. Her duanın tedavide müthiş tesirleri ve etkileri bulunmaktadır.

Dua adeta infilakı bir tesire sahip, kanser, böbrek iltihapları, ülser, deri, akciğer, kemik veya karın zarı veremi gibi hastalıkların süratle iyileşmesini sağlar. Başkası için yapılan dua, bizzat yapılan duadan daima çok daha verimlidir. Her kim bir kapı çalsa, kapı ona açılır ve eğer isterse içeri alınır. Kainatın esrarı ve etrafını çeviren tehlikeler karşısında insanın duyduğu korkunun neticesi zannederek dini duyguyu küçümsememek lazım, ne de duayı teskin edici bir ilaç ve ıstırap, ölüm, hastalık korkusu karşısında başvurulan bir vasıta zannetmemelidir. Muvaffak olmak için hayatın kendi bünyesinin icap ettirdiği değişmez kurallara uymak şarttır. Acı tecrübelerden sonra öğrendik ki, bir milletin en faal unsurlarının çoğunluğunda din ve ahlak duygularının sönmesi, o milletin düşmesini ve yabancıların esiri olmasını zaruri kılmıştır.

Dua etme ihtiyacının kaybolduğu cemiyetler umumiyetle soysuzlaşmaktan uzaklaşmış değillerdir.

İnsan sadece dokulardan kandan kemikten ve sudan ibaret değil, onun bir de ruh boyutu vardır, inkar edenler bulunsa da bu gerçeği değiştirmez. Din duygusunu oksijen ihtiyacına benzetmek mümkündür ve doğrudur da.